Italeri 1349 DC-3 Swissair 1:72

Douglas DC-3 był amerykańskim samolotem pasażerskim i transportowym z okresu międzywojennego oraz II wojny światowej. Samolot powstał w układzie dolnopłata, posiadał konstrukcję metalową oraz podwozie chowane w locie w układzie klasycznym. Oblot prototypu miał miejsce w 1935 r., a produkcja seryjna trwała w latach 1936-1942 oraz w 1950 roku. W jej toku powstało ok. 600 egzemplarzy tych samolotów – nie wliczając samolotów w wersji C-47 Skytrain.  Napęd zapewniały w egzemplarzach seryjnych dwa silniki Pratt and Whitney R-1830 o mocy 1200 KM każdy. Maszyna nie posiadała stałego uzbrojenia pokładowego.

Douglas DC-3 powstało na zapotrzebowanie linii lotniczych American Airlines, jako rozwinięcie poprzedniego modelu wytwórni Douglas – samolotu DC-2. Nowy samolot okazał się jedną z najbardziej udanych konstrukcji w dziejach lotnictwa cywilnego! Maszyna była wysoce niezawodna, cechowała się niskimi kosztami eksploatacji, bardzo prosta i łatwą obsługą naziemną, była też prosta w pilotażu i bardzo lubiana przez pilotów. Co więcej – oferowała dobre osiągi i niezły zasięg lotu. Wielu ekspertów twierdzi, że DC-3 w walny sposób przyczynił się do popularyzacji cywilnej komunikacji lotniczej w USA w latach 30. i 40. XX wieku. W toku II wojny światowej powstała również wersja wojskowa oznaczona jako C-47 lub Dakota, która była jednym z głównych samolotów transportowych aliantów zachodnich w toku tego konfliktu. Po 1945 r. spora liczba tych maszyn została wycofana ze służby i  trafiła do wielu linii lotniczych na całym świecie (np. do PLL LOT)