Revell 04946 Ventura Mk. II

Lockheed Ventura był amerykańskim samolotem bombowym, patrolowym oraz spełniał rolę myśliwca nocnego w okresie II wojny światowej. Samolot miał konstrukcję metalową, w układzie grzbietopłata z podwoziem chowanym w locie. Był napędzany 2 silnikami Pratt and Whitney R-1850 o mocy 2000 KM każdy. Oblot prototypu miał miejsce w 1940 roku, a produkcja seryjna trwała w latach 1941-1944. Uzbrojenie stanowiło najczęściej 8 karabinów maszynowych Lewis o kalibrach kal. 7,62 mm albo 7,7 mm albo 12,7 mm oraz do 1134 kg bomb.

Lockheed Ventura powstał w związku ze sporym zapotrzebowaniem brytyjskich sił powietrznych na nowe samoloty bojowe, (zwłaszcza bombowe) które ujawniło się w chwili rozpoczęcia II wojny światowej. Firma Lockheed odpowiadając na zapytania kierowane ze strony brytyjskiej na nowy, średni bombowiec oraz samolot patrolowy zaproponowała przekonstruowanie samolotu pasażerskiego Lockheed Lodestar. Strona brytyjska zaakceptowała to rozwiązanie, ale kładła wielki nacisk na tempo dostaw i produkcji. Pierwsze samoloty weszły do linii w RAF na początku 1942 roku pod oznaczeniem Ventura Mk. I.  Posiadały jednak pewne wady – przede wszystkim: niedopracowane uzbrojenie pokładowe oraz mała zwrotność - które obniżały ich wartość bojową. Po ich usunięciu Lockheed Ventura okazał się bardzo udanym samolotem, o solidnej budowie, silnym uzbrojeniu pokładowym i dobrych osiągach. Trafił także na wyposażenie USAAF, amerykańskiego Korpusu Piechoty Morskiej (oznaczenia PV-1 oraz PV-2), ale też sił powietrznych, m.in.: Australii, Nowej Zelandii, oraz Kanady.